Exclusieve vertoning: ‘Writing Hawa’
Een speciale editie ter ere van Internationale Vrouwendag, in het teken van de veerkracht van Afghaanse meisjes en vrouwen.
Een avond over
veerkracht en verhalen
De OMID Foundation organiseerde op 8 maart 2025, ter ere van Internationale Vrouwendag, een speciale en exclusieve première van de documentaire ‘Writing Hawa’. De avond stond in het teken van de veerkracht en verhalen van Afghaanse meisjes en vrouwen, die ondanks enorme uitdagingen blijven strijden voor hun rechten en toekomst.
De avond werd gehost door Nawa Sira (Omroep Zwart en documentairemaker), met een korte voor- en nabespreking in het programma.
Als non-profitorganisatie vroegen we om een kleine bijdrage van €15 per ticket, om de kosten van deze speciale vertoning te dekken.
Het verhaal van Hawa
De Afghaanse filmmaker Najiba Noori maakte een ontroerend en intiem portret van haar moeder, Hawa, en laat tegelijkertijd zien hoe de kwetsbare vooruitgang op het gebied van vrouwenrechten wordt teruggedraaid door geopolitiek geweld.
De film volgt de strijd en veerkracht van Noori’s familie, leden van de Hazara-gemeenschap, die al generaties lang te maken hebben met discriminatie en vervolging. Hawa werd op dertienjarige leeftijd uitgehuwelijkt aan een veel oudere man, die nu afhankelijk is van haar zorg. Haar hele leven heeft ze gestreden voor een betere toekomst voor haar kinderen. Ondanks de klachten van haar man is ze vastbesloten om te leren lezen en een eigen bedrijf te starten. Ze kijkt met wanhoop toe hoe de Verenigde Staten onderhandelen met de Taliban. Ondertussen heeft ze haar veertienjarige kleindochter Zuhra in huis genomen, die is gevlucht voor haar gewelddadige vader.
In augustus 2021, wanneer de laatste Amerikaanse troepen zich terugtrekken uit Kabul, voltrekt zich razendsnel een machtswisseling. Najiba’s nichtje wordt gedwongen terug te keren naar het dorp waaruit ze was gevlucht, en Najiba zelf staat voor de keuze: binnen vijf minuten besluiten of ze naar Parijs vlucht met negen kilo bagage en twee harde schijven vol filmmateriaal.
Zo mooi was het






Sleep om door de foto’s te bladeren